برنامهی مهاجرتی روستایی کانادا دیگر «آزمایشی» نیست. لنا متلج دیاب، وزیر مهاجرت کانادا، روز ۹ نوامبر ۲۰۲۶ در شهر استلرتون در نوا اسکوشیا اعلام کرد که «برنامهی آزمایشی مهاجرت جوامع روستایی» (RCIP) به برنامهای دائمی تبدیل شده است. صفحههای IRCC هم همان روز بهروز شدند: نسخهی آزمایشی از ۱ ژانویهی ۲۰۲۷ بسته میشود و برنامهی دائمی با نام Rural Community Immigration Program از همان روز باز میشود.
اگر در یکی از ۱۴ شهر و منطقهی این برنامه کار یا درس میخوانید، یا با کارفرمایی در آنجا در تماس هستید، تاریخها از خودِ خبر مهمترند. در این نوشته میخوانید چه چیزی از اول ژانویه عوض میشود، چه چیزی همان میماند و چه چیزی هنوز اعلام نشده است.
نسخهی آزمایشی RCIP روز ۱ ژانویهی ۲۰۲۷ بسته میشود و برنامهی دائمی همان روز با همان ۱۴ جامعه و همان شش شرط اقامت دائم شروع میشود. اگر توصیهنامهی جامعهی شما تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ یا قبل از آن را دارد، باید پیش از انقضای آن درخواست اقامت دائم را در قالب نسخهی آزمایشی بفرستید (IRCC، ۹ نوامبر ۲۰۲۶).
بودجهی ۲۰۲۶ برنامهی سطوح ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹، انتقال ۲۰۰٬۰۰۰ نفر به اقامت دائم و اصلاح TFWP را تأمین میکند. چه چیزی بودجه دارد و چه چیزی فقط پیشنهاد است.
دولت دقیقاً چه گفت؟
در اطلاعیهی IRCC آمده که دولت RCIP را «به یک برنامهی دائمی تبدیل کرده است» و آن را برنامهای «به رهبری کارفرما و جامعه» مینامد. در صفحهی برنامهی جدید هم وضعیت اینطور نوشته شده: «برنامه از ۱ ژانویهی ۲۰۲۷ باز میشود».
این برنامه در برنامهی سطح مهاجرت ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹ برای اولین بار ردیف جداگانه دارد: ۵٬۵۰۰ نفر در ۲۰۲۷، ۶ هزار نفر در ۲۰۲۸ و ۶٬۵۰۰ نفر در ۲۰۲۹. پروندههای باقیماندهی نسخهی آزمایشی و برنامهی قدیمیتر روستایی و شمالی (RNIP) هم در همین ردیف شمرده میشوند.
کدام شهرها و منطقهها در برنامه هستند؟
به گفتهی IRCC، برنامهی دائمی «قصد دارد با همان ۱۴ جامعهای که اکنون در نسخهی آزمایشی هستند ادامه دهد» و گسترش به جامعههای دیگر هم برای آینده برنامهریزی شده است. شرایط پذیرش جامعههای تازه بعداً اعلام میشود.
| استان | جامعهها |
|---|---|
| نوا اسکوشیا | پیکتو کانتی (Pictou County) |
| انتاریو | نورث بی، سادبری، تیمینز، سوسنت ماری، تاندر بی |
| منیتوبا | استاینباخ، آلتونا/راینلند، برندن |
| ساسکاچوان | موس جا (Moose Jaw) |
| آلبرتا | کلرزهولم (Claresholm) |
| بریتیش کلمبیا | وست کوتنی، نورث اوکاناگان شوسواپ، پیس لیرد |
هنوز هیچ جامعهی جدیدی نام برده نشده است. پس اگر شهر شما در این فهرست نیست، برنامهی دائمی فعلاً به آنجا نمیرسد.
از اول ژانویه چه چیزی عوض میشود و چه چیزی نه؟
برای متقاضی، روی کاغذ تقریباً هیچ. صفحهی «چه کسی میتواند درخواست بدهد» در برنامهی دائمی همان شش شرط نسخهی آزمایشی را دارد:
- گواهی توصیه از یکی از جامعههای شرکتکننده
- پیشنهاد شغلی معتبر از کارفرمایی که جامعه او را تأیید (designate) کرده است
- دستکم یک سال (۱٬۵۶۰ ساعت) سابقهی کار مرتبط و با دستمزد در سه سال گذشته، مگر اینکه تازه از دانشگاه یا کالج دولتی همان جامعه فارغالتحصیل شده باشید
- نتیجهی آزمون زبان در سطحی که شغل شما لازم دارد
- مدرک تحصیلی کانادایی، یا مدرک خارجی همراه با ارزیابی مدرک (ECA)
- پول کافی برای خود و خانواده، مگر اینکه همین حالا با مجوز کار معتبر در کانادا کار کنید
مجوز کار اختیاری دوساله هم ادامه دارد. این مجوز فقط کار برای همان کارفرمایی را که پیشنهاد داده مجاز میکند و همسر یا شریک زندگی شما میتواند مجوز کار باز بگیرد که فقط در همان جامعه اعتبار دارد.
آنچه عوض میشود پایهی حقوقی برنامه و فرمهاست. صفحهی اقامت دائم در برنامهی جدید دو بستهی درخواست جدا دارد و انتخاب بسته به تاریخی بستگی دارد که روی توصیهنامهی شما خورده است.
توصیهنامهی نسخهی آزمایشی را دارم؛ حالا چه کنم؟
جملهی IRCC صریح است: «اگر تاریخ توصیهنامهی جامعهی شما ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ یا قبل از آن است، باید پیش از انقضای آن برای اقامت دائم درخواست بدهید.» پروندههایی که تا امروز رسیدهاند بررسی میشوند و تا وقتی پرونده باز است، مجوز کار نسخهی آزمایشی هم در دسترس است.
- همین حالا تاریخ انقضای گواهی خودتان را ببینید. مهلت شما تاریخ روی توصیهنامه است، نه اول ژانویه.
- بستهی درست را انتخاب کنید. توصیهنامه با تاریخ ۱ ژانویهی ۲۰۲۷ یا بعد از آن به بستهی برنامهی دائمی میرود و توصیهنامه با تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ یا قبل از آن به بستهی نسخهی آزمایشی.
هنوز دنبال پیشنهاد کارم؛ این تغییر به نفع من است؟
بیشتر یک تردید را برمیدارد. برنامهی آزمایشی ممکن است در تاریخ پایانش تمام شود؛ برنامهی دائمی به کارفرماها و دفترهای توسعهی اقتصادی جامعهها دلیل میدهد که برای جذب نیرو برنامهریزی بلندمدت کنند. آمار خودِ IRCC اندازهی کار را نشان میدهد: از ژانویهی ۲۰۲۵ تا اوت ۲۰۲۶، جامعهها بیش از ۱٬۹۵۰ کارفرما را تأیید کردند و این کارفرماها بیش از ۴٬۷۰۰ پیشنهاد شغلی و توصیهنامه صادر کردند.
راه همچنان از کارفرمای محلی میگذرد. IRCC در راهنمای کارفرمایان مینویسد که این برنامهها «متقاضی و شغل را به هم وصل نمیکنند» و هر جامعه فهرست کارفرماهای تأییدشده و فرصتهای شغلی را در سایت خودش منتشر میکند. پیشنهاد شغلی هم باید تماموقت، در تمام سال و بدون تاریخ پایان باشد و دستمزدش دستکم به اندازهی نرخ Job Bank برای آن شغل در همان منطقه باشد.
چه چیزهایی هنوز اعلام نشده است؟
- جامعههای تازه و زمان پیوستن آنها. IRCC فقط گفته گسترش برنامهریزی شده است.
- تغییر احتمالی شرطها در آینده. صفحههای ۹ نوامبر همان قواعد نسخهی آزمایشی را تکرار میکنند؛ هر تغییری باید با دستورالعمل تازه بیاید.
- شغلهای اولویتدار هر جامعه برای ۲۰۲۷. هر جامعه فهرست خودش را تعیین میکند؛ فهرست پارسال را مبنا نگیرید.
- هزینهی بستهی درخواست جدید. وقتی ما صفحه را در ۱۰ نوامبر خواندیم، هزینهای نمایش داده نمیشد.
این برنامه کنار راههای دیگر کجا مینشیند؟
برنامهی سطح مهاجرت سهم برنامهی مهاجرتی آتلانتیک را هم به ۶ هزار نفر در سال رسانده و IRCC در همین اطلاعیه کارفرماها را به برنامهی نامزدی استانی (PNP) و اکسپرس اینتری هم ارجاع داده است. اگر پیشنهاد کار شما بیرون از این ۱۴ جامعه است، معمولاً قدم بعدی بررسی برنامههای نامزدی استانی است. ویزارودز منتورینگ ارائه میدهد، نه مشاورهی حقوقی؛ پیش از ارسال هر درخواستی صفحهی بهروز IRCC را ببینید.
منابع
- اطلاعیهی خبری IRCC، ۹ نوامبر ۲۰۲۶ (انگلیسی)
- IRCC، صفحهی برنامهی دائمی Rural Community Immigration Program (خواندهشده در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶)
- IRCC، شرایط متقاضی در برنامهی دائمی
- IRCC، مجوز کار اختیاری برنامهی دائمی
- IRCC، نسخهی آزمایشی: پیشنهاد شغلی و توصیهنامهی جامعه
- IRCC، اطلاعات تکمیلی برنامهی سطح مهاجرت ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹
